Terapia logopedyczna

————————————————————————————————————————————————————————–

 Ciekawostki logopedyczne znalezione w INTERNECIE

————————————————————————————————————————————————————————–

Wiosenny wierszyk logopedyczny

————————————————————————————————————————————————————————–

 Jak powstają głoski. Ilustrowany niezbędnik logopedyczny. Prezentacja.

————————————————————————————————————————————————————————–

OPOWIASTKI  LOGOPEDYCZNE

WZIĄĆ ODDECH…

Ćwiczenia oddechowe w terapii logopedycznej

         Ćwiczenia oddechowe są bardzo ważnym elementem pracy logopedycznej. Niejednokrotnie wydają się proste, łatwe i przyjemne, a więc zepchnięte na drugi plan, na potem, na przy okazji. Warto jednak zaznaczyć, że czynność mowy jest ściśle powiązana z oddychaniem. Zupełnie inny jest sposób oddychania, gdy milczymy, inny gdy mówimy, a jeszcze inny gdy śpiewamy. Prawidłowy tor oddechowy jest wówczas, gdy wdech następuje przez nos, a wydech przez usta. W czasie mówienia oddychamy przede wszystkim przez usta. Wdech jest szybki  i krótki, wydech długi, wolny, harmonijny. Mówiąc staramy się nabrać tyle powietrza, ile potrzebujemy do wypowiedzenia wyrazu, frazy czy zdania. Świadomie gospodarujemy powietrzem tak, by nie mówić na tzw. powietrzu zapasowym, bowiem wtedy końcowa część wypowiedzi może być niezrozumiała                       i cicha.

         Ćwiczenia oddechowe służą pogłębieniu oddechu, rozruszaniu przepony, wydłużeniu fazy wydechowej, korekcie toru oddechowego. Mają również na celu zapobieganie takim niepożądanym zjawiskom jak arytmia oddechowa, mówienie na wdechu, kolizja między rytmem oddychania a strukturą wypowiadanych zdań.

        Ćwiczenia oddechowe są ćwiczeniami, które doskonale sprawdzają się  zarówno w gabinecie na zajęciach, jak i w czasie domowej zabawy. Do ich przeprowadzenia można wykorzystać wszystko, co tylko podsunie nam nasza kreatywność. Ćwiczenia te warto podzielić na klika grup:

  • ćwiczenia oddechowe polegające na wprawianiu w ruch lekkich przedmiotów: dmuchanie piórek, pomponów, bibułek, małych piłeczek, papierowych łódek;
  • puszczanie baniek mydlanych, zdmuchiwanie kawałków papieru, piórek   z gładkiej lub chropowatej powierzchni, dmuchanie na zawieszone na nitce krążki, kulki z waty, pompony, wiatraczki;
  • dmuchanie w gwizdki i trąbki;
  • dmuchanie długim strumieniem: chłodzenie gorącej zupy- długie dmuchanie na odpowiednio ułożone ręce, zdmuchiwanie dmuchawca, wypuszczanie powietrza z balonika- długi wydech, liczenie na jednym wydechu;
  • artykułowanie samogłosek na jednym wydechu, jak w śpiewie, łączenie samogłosek: ao, eo, aoe, naśladowanie syreny eu eu eu;
  • naśladowanie pociągu: pociąg rusza powoli i jedzie coraz szybciej- naśladowanie cz- cz-cz na jednym wydechu;
  • ćwiczenia na rozruszanie przepony: naśladowanie śmiechu różnych ludzi, np. staruszki, kobiety (jasny, wysoki), mężczyzny (tubalny, niski), dziewczynki (piskliwy), chłopca (głośny);
  • ćwiczenia z użyciem dmuchajek logopedycznych- polegają one na nabraniu powietrza i długim wydechu tak, by uniosła się styropianowa piłeczka;
  • ćwiczenia z użyciem plastikowych rurek: dmuchanie na małe elementy, przenoszenie małych elementów, burza w szklance wody- dmuchanie przez rurkę, robienie baniek w szklance z płynem, picie płynów przez długie, zakręcone rurki.

Tekst powstał w oparciu o:

G. Demel, Minimum logopedyczne nauczyciela przedszkola, Warszawa 1978 r.

————————————————————————————————————————————————————————–

SŁOWO SIĘ RZEKŁO…

            Przychodzi dziecko na zajęcia i… Wspaniale, że przychodzi! Warto jednak zastanowić się kiedy i dlaczegonależy zgłosić się do specjalisty. Biorąc pod uwagę realia naszej szkoły pod opieką logopedy winny znaleźć się wszystkie dzieci, u których nie tylko występują zaburzenia w komunikacji, opóźnienie rozwoju mowy, ale także ci uczniowie, którzy wykazują jakąkolwiek wadę wymowy oraz ci, u których występują tzw. odmienne realizacje. Po kolei jednak…

            Zgodnie z naukowymi tezami, dziecko w momencie rozpoczęcia nauki czytania powinno znać i wypowiadać poprawnie wszystkie głoski języka polskiego. Jest to niezbędne, by mogło zapoznać się z językiem pisanym. Po przekroczeniu umownej granicy 6 lat mówimy o opóźnionym rozwoju mowy. Natomiast termin wada wymowy stosuje się do określenia deformacji głosek, jeśli dziecko nie ma uszkodzeń organicznych. Ma to miejsce, gdy dziecko zastępuje głoski, których nie potrafi wymówić, głoskami spoza języka polskiego. Mając na uwadze specyfikę naszej placówki znaczną grupę będą stanowić dzieci, u których występują odmienne realizacje. Są to uczniowie, których problemy z artykulacją głosek związane są uszkodzeniami organicznymi lub innymi czynnikami fizycznymi. Do tej grupy możemy więc zaliczyć dzieci z zaburzeniami słuchu oraz percepcji słuchowej, porażeniem narządów artykulacyjnych, rozszczepem podniebienia i wargi, polipami w jamie nosowej, nieprawidłowym zgryzem, porażeniem mózgowym, zaburzeniami funkcjonowania centralnego układu nerwowego. Grupę tę stanowią także dzieci niewidome, u których brak kontroli wzrokowej ułożenia narządów mowy może być przyczyną zaburzeń artykulacyjnych. Tyle teorii…

  1. Wiem, jak wymawia się dźwięk.
  2. Mogę  wymówić dźwięk w izolacji.
  3. Mogę wymówić prawidłowo dźwięk między samogłoskami.
  4. Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w nagłosie wyrazu  (na początku).
  5. Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w śródgłosie wyrazu (w środku).
  6. Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w wygłosie wyrazu (na końcu).
  7. Mogę wymówić prawidłowo dźwięk podczas czytania.
  8. Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w gabinecie logopedy.
  9. Zawsze prawidłowo posługuję się dźwiękiem.

Termometr mówienia wg Van Riper i Irwin

Wiem, jak wymawia się dźwięk.Mogę  wymówić dźwięk w izolacji.Mogę wymówić prawidłowo dźwięk między samogłoskami.Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w nagłosie wyrazu  (na początku).Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w śródgłosie wyrazu (w środku).Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w wygłosie wyrazu (na końcu).Mogę wymówić prawidłowo dźwięk podczas czytania.Mogę wymówić prawidłowo dźwięk w gabinecie logopedy.Zawsze prawidłowo posługuję się dźwiękiem. Termometr mówienia wg Van Riper i Irwin

Przychodzi dziecko i… rozpoczyna się  wspólna praca. Czasami efekty widać bardzo szybko, bywa również, że na postępy musimy czekać latami. Zawsze jednak warto ćwiczyć. Pomaga w tym dobrze skonstruowany model terapii i jej podział na odpowiednie etapy.

Opracowano na podstawie: www.spgostomia.pl   J. Cieszyńska, Metody wywoływania głosek, Kraków 2012.;              

Nasze motto: "DOBRY START WARUNKIEM SUKCESU"